بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و به ثقتى [ مقدّمهء مترجم ] ستايش و سپاس آفريدگارى را سزاست كه ذات اقدس خود را به مهربانى بر آفريدگان خود ستود ، و راه مسئلت و دعا و اجابت بر بندگان ناتوان خود گشود ، و به [ آيهء ] كريمهء « أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ » « 1 » درماندگان را بشارت فرمود ، و از ترحّم بر جهانيان پيغمبر رحمت بر ايشان مبعوث نمود كه در رابطهء خلق به خالق شود و واسطهء فيض و نجات - صلوت اللّه عليه و آله ما دام اللّيل و النّهار و بقيت الأرض و السّماوات [ : درود خدا بر او و خاندانش باد تا زمانى كه شب و روز و زمين و آسمان باقى است ] - . مستور نماند كه : در لسان اطهر اولياى وحى تحريص شديد در دعا و مسئلت در حوائج ، به حدّى وارد شده كه از شماره خارج [ مىباشد ] ، و بر اهل بصيرت پوشيده نيست كه افضل و اكمل انواع دعا و تضرّعات ، ادعيهء شريفهء اهل بيت عصمت و طهارت است ، كه « اهل البيت ادرى بما فى البيت » « 2 »

--> ( 1 ) . نمل ، آيهء 61 : ( آيا معبودهاى بىارزش شما بهترند ) يا كسى كه دعاى مضطر و درمانده را به اجابت مىرساند و گرفتارى و بلا را بر طرف مىكند ؟ ! ( 2 ) . اهل خانه به آنچه در خانه است ، آگاه‌تر از ديگرانند .